Ara
to improvise
01
doğaçlama yapmak
to create and perform words of a play, music, etc. on impulse and without preparation, particularly because one is forced to do so
Intransitive
Transitive: to improvise a performance
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
improvise
3. tekil kişi
improvises
şimdiki zaman ortacı
improvising
basit geçmiş zaman
improvised
geçmiş zaman ortacı
improvised
Örnekler
When the actor forgot his lines, he had to improvise to keep the scene going.
Aktör repliklerini unuttuğunda, sahneyi devam ettirmek için doğaçlama yapmak zorunda kaldı.
02
doğaçlama yapmak, elindekilerle yetinmek
to create or make something using whatever materials or resources are available
Transitive: to improvise sth
Örnekler
When the power went out, she had to improvise a flashlight using her phone.
Elektrik kesildiğinde, telefonunu kullanarak bir el feneri improvize etmek zorunda kaldı.
Leksikal Ağaç
improvised
improvise
