Szukaj
to confront
01
konfrontować, stawiać czoła
to face someone, particularly in a way that is unfriendly or threatening
Transitive: to confront sb | to confront sb about sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
confront
3. osoba liczby pojedynczej
confronts
imiesłów czynny
confronting
czas przeszły prosty
confronted
imiesłów bierny
confronted
Przykłady
The manager confronted the employee about the missing inventory.
Kierownik skonfrontował pracownika w sprawie brakującego inwentarza.
02
konfrontować, stawiać czoła
to face or deal with a problem or difficult situation directly
Transitive: to confront a problem or issue
Przykłady
The manager decided to confront the team's productivity issues and implement new strategies.
Kierownik postanowił skonfrontować problemy z produktywnością zespołu i wdrożyć nowe strategie.
03
konfrontować, stawiać czoła
to bring a challenging or uncomfortable situation, issue, or accusation to someone's attention
Ditransitive: to confront sb with an unpleasant situation or issue
Przykłady
The therapist confronted her patient with the destructive patterns of behavior.
Terapeuta skonfrontował swojego pacjenta z destrukcyjnymi wzorcami zachowań.
04
konfrontować, stawić czoła
be face to face with
Transitive: to confront sb/sth
Przykłady
As the mist cleared, the hikers found themselves confronting a massive grizzly bear on the trail.
Gdy mgła się rozproszyła, wędrowcy znaleźli się twarzą w twarz z ogromnym niedźwiedziem grizzly na szlaku.
