Szukaj
concomitant
01
towarzyszący, równoczesny
simultaneously occurring with something else as it is either related to it or an outcome of it
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
relacyjny
niemożliwe do stopniowania
Przykłady
The growth of urban areas has been accompanied by concomitant environmental challenges.
Wzrost obszarów miejskich towarzyszył towarzyszącym wyzwaniom środowiskowym.
Concomitant
01
towarzyszący stan, jednoczesna konsekwencja
a condition or event that occurs simultaneously with or in connection to another
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
concomitants
Przykłady
Economic instability is often a concomitant of political unrest.
Niestabilność gospodarcza jest często towarzyszącym zjawiskiem niepokojów politycznych.
Drzewo Leksykalne
concomitantly
concomitant
concomit
