Szukaj
concomitant
01
towarzyszący, równoczesny
simultaneously occurring with something else as it is either related to it or an outcome of it
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
relacyjny
niemożliwe do stopniowania
Przykłady
With the rapid growth of the city came the concomitant challenges of increased traffic and infrastructure demands.
Wraz z szybkim wzrostem miasta pojawiły się towarzyszące wyzwania zwiększonego ruchu i zapotrzebowania na infrastrukturę.
Concomitant
01
towarzyszący stan, jednoczesna konsekwencja
a condition or event that occurs simultaneously with or in connection to another
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
concomitants
Przykłady
High stress is a common concomitant of demanding jobs.
Wysoki stres jest powszechnym towarzyszem wymagających zawodów.
Drzewo Leksykalne
concomitantly
concomitant
concomit
