concomitant
con
kən
kēn
co
ˈkɒ
ko
mi
mi
tant
tənt
tēnt

Definitie en betekenis van "concomitant"in het Engels

01

begeleidend, gelijktijdig

simultaneously occurring with something else as it is either related to it or an outcome of it 
concomitant definition and meaning
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
relationeel
niet gradueerbaar
Voorbeelden
With the rapid growth of the city came the concomitant challenges of increased traffic and infrastructure demands. 

Met de snelle groei van de stad kwamen de begeleidende uitdagingen van toegenomen verkeer en infrastructuurbehoeften.

01

begeleidende toestand, gelijktijdig gevolg

a condition or event that occurs simultaneously with or in connection to another 
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
telbaar
meervoudsvorm
concomitants
Voorbeelden
High stress is a common concomitant of demanding jobs. 

Hoge stress is een veelvoorkomende begeleider van veeleisende banen.

LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store