Szukaj
to clobber
01
rozgromić, zmiażdżyć
to decisively and thoroughly beat the opponent in a competition or fight
Transitive: to clobber an opponent
Przykłady
The team clobbered their opponents in the soccer match with a 6-1 score.
Zespół zmiażdżył swoich przeciwników w meczu piłki nożnej wynikiem 6-1.
02
walić, grzmocić
to hit someone or something with great force
Transitive: to clobber sb/sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
clobber
3. osoba liczby pojedynczej
clobbers
imiesłów czynny
clobbering
czas przeszły prosty
clobbered
imiesłów bierny
clobbered
Przykłady
The boxer was clobbered by a right hook, causing him to stumble.
Bokser został mocno uderzony prawym hakiem, co spowodowało, że się zatoczył.
Clobber
01
rzeczy, graty
informal terms for personal possessions
informacje gramatyczne
status żywotności
nieżywotny
budowa morfologiczna
prosty
niepoliczalny
forma liczby mnogiej
clobber
