to clobber
clo
ˈklɒ
klo
bber
cobberclabber

Definitie en betekenis van "clobber"in het Engels

to clobber
01

vernietigend verslaan, kapotmaken

to decisively and thoroughly beat the opponent in a competition or fight 
Transitive: to clobber an opponent
to clobber definition and meaning
Voorbeelden
The team clobbered their opponents in the soccer match with a 6-1 score. 

Het team heeft hun tegenstanders in de voetbalwedstrijd met een score van 6-1 vernietigd.

02

meppen, afranselen

to hit someone or something with great force 
Transitive: to clobber sb/sth
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
clobber
3e persoon enkelvoud
clobbers
onvoltooid deelwoord
clobbering
onvoltooid verleden tijd
clobbered
voltooid deelwoord
clobbered
Voorbeelden
The boxer was clobbered by a right hook, causing him to stumble. 

De bokser werd hard geraakt door een rechterhoek, waardoor hij struikelde.

01

spullen, bezittingen

informal terms for personal possessions 
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
onbezield
morfologische samenstelling
enkelvoudig
ontelbaar
meervoudsvorm
clobber
LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store