Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to clobber
01
vernietigend verslaan, kapotmaken
to decisively and thoroughly beat the opponent in a competition or fight
Transitive: to clobber an opponent
Voorbeelden
In the debate, the skilled speaker used compelling arguments to clobber opponents.
In het debat gebruikte de bekwame spreker overtuigende argumenten om de tegenstanders te vernietigen.
02
meppen, afranselen
to hit someone or something with great force
Transitive: to clobber sb/sth
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
clobber
3e persoon enkelvoud
clobbers
onvoltooid deelwoord
clobbering
onvoltooid verleden tijd
clobbered
voltooid deelwoord
clobbered
Voorbeelden
The boxer was clobbered by a right hook, causing him to stumble.
De bokser werd hard geraakt door een rechterhoek, waardoor hij struikelde.
Clobber
01
spullen, bezittingen
informal terms for personal possessions
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
onbezield
morfologische samenstelling
enkelvoudig
ontelbaar
meervoudsvorm
clobber
