Szukaj
to banish
01
wygnac, zesłać
to force someone to leave a country, often as a form of punishment or to keep them away
Transitive: to banish sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
banish
3. osoba liczby pojedynczej
banishes
imiesłów czynny
banishing
czas przeszły prosty
banished
imiesłów bierny
banished
Przykłady
The king decided to banish the traitor from the kingdom for his treachery.
Król postanowił wygnać zdrajcę z królestwa za jego zdradę.
02
wypędzać, wyganiać
to force something out of one's mind or thoughts
Transitive: to banish a thought or feeling
Przykłady
After the breakup, he made a conscious effort to banish negative thoughts from his mind.
Po rozstaniu świadomie starał się wygnać negatywne myśli ze swojego umysłu.
03
wyganiać, zesłać
to expel or force someone to leave a home or familiar place
Transitive: to banish sb
Przykłady
After the argument with his parents, the teenager was banished from the family home and forced to live with relatives.
Po kłótni z rodzicami nastolatek został wygnany z rodzinnego domu i zmuszony do życia z krewnymi.
Drzewo Leksykalne
banishment
banish
