جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to banish
01
تبعید کردن, اخراج کردن
to force someone to leave a country, often as a form of punishment or to keep them away
Transitive: to banish sb
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
banish
سومشخص مفرد
banishes
وجه وصفی حال
banishing
گذشته ساده
banished
اسم مفعول
banished
مثالها
The king decided to banish the traitor from the kingdom for his treachery.
پادشاه تصمیم گرفت خائن را به دلیل خیانتش از پادشاهی تبعید کند.
02
راندن, طرد کردن
to force something out of one's mind or thoughts
Transitive: to banish a thought or feeling
مثالها
After the breakup, he made a conscious effort to banish negative thoughts from his mind.
پس از جدایی، او تلاشی آگاهانه برای راندن افکار منفی از ذهنش انجام داد.
03
تبعید کردن, اخراج کردن
to expel or force someone to leave a home or familiar place
Transitive: to banish sb
مثالها
After the argument with his parents, the teenager was banished from the family home and forced to live with relatives.
پس از مشاجره با والدینش، نوجوان از خانه خانواده تبعید شد و مجبور به زندگی با بستگان شد.
