Definitie en betekenis van "startle"in het Engels

to startle

doen schrikken, verrassen

to cause a sudden shock or surprise, resulting in a quick, involuntary reaction

Transitive: to startle a person or animal

Voorbeelden

The sudden ringing of the phone startled her, making her spill her coffee.

Het plotselinge rinkelen van de telefoon schrok haar, waardoor ze haar koffie morste.

Startle

schrik, verschrikking

an unexpected reflex or response triggered by shock or fear

flinch

jump

shudder

start

Voorbeelden

His startle at the sudden thunder was evident in his wide eyes.

Zijn schrik voor de plotselinge donder was duidelijk te zien in zijn wijdopen ogen.

Lexicale Boom

startled

startling

startle

Nabije Woorden

Download Mobile App