Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to startle
01
doen schrikken, verrassen
to cause a sudden shock or surprise, resulting in a quick, involuntary reaction
Transitive: to startle a person or animal
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
startle
3e persoon enkelvoud
startles
onvoltooid deelwoord
startling
onvoltooid verleden tijd
startled
voltooid deelwoord
startled
Voorbeelden
The sudden ringing of the phone startled her, making her spill her coffee.
Het plotselinge rinkelen van de telefoon schrok haar, waardoor ze haar koffie morste.
Startle
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
telbaar
meervoudsvorm
startles
Voorbeelden
His startle at the sudden thunder was evident in his wide eyes.
Zijn schrik voor de plotselinge donder was duidelijk te zien in zijn wijdopen ogen.
Lexicale Boom
startled
startling
startle
