جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to startle
01
ترساندن, شگفت زده کردن
to cause a sudden shock or surprise, resulting in a quick, involuntary reaction
Transitive: to startle a person or animal
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
startle
سومشخص مفرد
startles
وجه وصفی حال
startling
گذشته ساده
startled
اسم مفعول
startled
مثالها
The loud clap of thunder startled the sleeping dog, causing it to jump up.
صدای بلند رعد و برق سگ خوابیده را وحشت زده کرد، باعث شد که بپرد.
درخت واژگانی
startled
startling
startle
