جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to startle
01
ترساندن, شگفت زده کردن
to cause a sudden shock or surprise, resulting in a quick, involuntary reaction
Transitive: to startle a person or animal
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
startle
سومشخص مفرد
startles
وجه وصفی حال
startling
گذشته ساده
startled
اسم مفعول
startled
مثالها
The unexpected appearance of the spider startled the arachnophobic person, who screamed and ran away.
ظاهر شدن غیرمنتظره عنکبوت فرد مبتلا به عنکبوتهراسی را وحشتزده کرد، که فریاد زد و فرار کرد.
Startle
درخت واژگانی
startled
startling
startle
