Szukaj
to startle
01
przestraszyć, zaskoczyć
to cause a sudden shock or surprise, resulting in a quick, involuntary reaction
Transitive: to startle a person or animal
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
startle
3. osoba liczby pojedynczej
startles
imiesłów czynny
startling
czas przeszły prosty
startled
imiesłów bierny
startled
Przykłady
The loud clap of thunder startled the sleeping dog, causing it to jump up.
Głośny huk grzmotu zaskoczył śpiącego psa, powodując, że podskoczył.
Startle
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
startles
Przykłady
The unexpected loud noise caused a startle in the crowd.
Nieoczekiwany głośny hałas wywołał zaskoczenie w tłumie.
Drzewo Leksykalne
startled
startling
startle
