Szukaj
to startle
01
przestraszyć, zaskoczyć
to cause a sudden shock or surprise, resulting in a quick, involuntary reaction
Transitive: to startle a person or animal
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
startle
3. osoba liczby pojedynczej
startles
imiesłów czynny
startling
czas przeszły prosty
startled
imiesłów bierny
startled
Przykłady
The unexpected pop of the balloon startled the children at the birthday party, causing them to giggle nervously.
Niespodziewane pęknięcie balonu zaskoczyło dzieci na przyjęciu urodzinowym, powodując, że nerwowo się zaśmiewały.
Startle
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
startles
Przykłady
The actor 's entrance from behind the curtain caused a startle among the audience.
Wejście aktora zza kurtyny wywołało zaskoczenie wśród publiczności.
Drzewo Leksykalne
startled
startling
startle
