practice

prac

ˈpræk

prāk

tice

tɪs

tis

prentice

Definitie en betekenis van "practice"in het Engels

Practice

ZELFSTANDIG NAAMWOORD

praktijk, oefening

the act of repeatedly doing something to become better at doing it

grammaticale informatie

bezieldheidsstatus

abstract

morfologische samenstelling

samenstelling

ontelbaar

meervoudsvorm

practices

Voorbeelden

Daily practice of yoga can improve flexibility and reduce stress.

Dagelijkse beoefening van yoga kan de flexibiliteit verbeteren en stress verminderen.

praktijk

the act of applying or implementing an idea, theory, or plan into real-world actions or activities

Voorbeelden

The proposed solution seemed ideal in theory, but it faced several challenges in practice.

De voorgestelde oplossing leek ideaal in theorie, maar ondervond verschillende uitdagingen in de praktijk.

praktijk, gewoonte

a habitual or customary way of doing something; a repeated or regular action or behavior

Voorbeelden

The practice of greeting each customer with a smile is essential in the hospitality industry.

De gewoonte om elke klant met een glimlach te begroeten is essentieel in de horeca.

praktijk, kantoor

the professional work or business of a doctor, lawyer, dentist, or other experts providing services to clients or patients

Voorbeelden

The lawyer decided to start her own practice after working for a large firm for several years.

De advocaat besloot zijn eigen kantoor te openen na jarenlang voor een groot kantoor te hebben gewerkt.

praktijk, gewoonte

knowledge of how something is usually done

to practice

WERKWOORD

oefenen, trainen

to do or play something many times to become good at it

Dialect

American

practise

British

Transitive: to practice a skill

grammaticale informatie

morfologische samenstelling

enkelvoudig

actiewerkwoord

regelmatig

tegenwoordige tijd

practice

3e persoon enkelvoud

practices

onvoltooid deelwoord

practicing

onvoltooid verleden tijd

practiced

voltooid deelwoord

practiced

Voorbeelden

Musicians regularly practice their instruments to improve their skills.

Musici oefenen regelmatig hun instrumenten om hun vaardigheden te verbeteren.

1.1

trainen, oefenen

to train someone or something by making them do an activity or skill many times to improve it

Voorbeelden

He practices his pupil in penmanship.

Hij oefent zijn leerling in handschrift.

uitoefenen, praktiseren

to actively engage in the duties, activities, or tasks associated with a specific job or profession

Dialect

American

Transitive: to practice a profession

Voorbeelden

After completing medical school, the doctor began to practice medicine in a busy urban hospital.

Na het afronden van de medische school begon de arts geneeskunde te oefenen in een druk stedelijk ziekenhuis.

beoefenen, uitoefenen

to do or carry out a method, action, or habit

Dialect

American

practise

British

Transitive: to practice a method or activity

Voorbeelden

These farming methods will be practiced by future generations.

Deze landbouwmethoden zullen door toekomstige generaties worden beoefend.

3.1

beoefenen, volgen

to follow or live according to the rules, beliefs, or customs of a religion or tradition

Dialect

American

Transitive: to practice a religion or tradition

Voorbeelden

Her family practices Hindu traditions at home.

Haar familie beoefent hindoeïstische tradities thuis.

3.2

oefenen, beoefenen

to make a certain behavior a regular and natural part of daily life by doing it often

Voorbeelden

The teacher encourages students to practice respect.

De leraar moedigt studenten aan om respect te oefenen.

beramen, samenzweren

to secretly plan or carry out something, often for an evil or dishonest purpose

verouderd gebruik

Voorbeelden

The politicians practiced to manipulate the public.

De politici oefenden om het publiek te manipuleren.

Lexicale Boom

practicable

practical

practice

Nabije Woorden

practice makes perfect

Definitie en betekenis van "practice"in het Engels

Download Mobile App