جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to rebut
01
تکذیب کردن
to prove something false or incorrect with evidence or argumentation
Transitive: to rebut a statement or claim
مثالها
The lawyer rebutted the opposing argument with strong evidence.
وکیل با شواهد محکم استدلال مقابل را رد کرد.
02
استدلال (دیگری را) رد کردن, پاسخ متقابل دادن
to argue logically in order to disprove a statement
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
rebut
سومشخص مفرد
rebuts
وجه وصفی حال
rebutting
گذشته ساده
rebutted
اسم مفعول
rebutted
درخت واژگانی
rebutter
rebut
