Szukaj
to rebut
01
obalać, zaprzeczać
to prove something false or incorrect with evidence or argumentation
Transitive: to rebut a statement or claim
Przykłady
The lawyer rebutted the opposing argument with strong evidence.
Adwokat obalił argument przeciwnika mocnymi dowodami.
02
obalać, zaprzeczać
to argue logically in order to disprove a statement
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
rebut
3. osoba liczby pojedynczej
rebuts
imiesłów czynny
rebutting
czas przeszły prosty
rebutted
imiesłów bierny
rebutted
Drzewo Leksykalne
rebutter
rebut
