pinnacle
pi
ˈpɪ
pi
nna
cle
kəl
kēl
pinnace

تعریف و معنی "pinnacle"در زبان انگلیسی

Pinnacle
01

قله, اوج

the highest point or summit of a mountain 
pinnacle definition and meaning
مثال‌ها
Reaching the pinnacle of the mountain was a remarkable achievement. 

رسیدن به قله کوه یک دستاورد قابل توجه بود.

02

پاپیل (معماری)

a pointed structure made of stone used as a decoration at the top of a castle, church, etc. 
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
بی‌جان
ساختار صرفی
ساده
قابل شمارش
شکل جمع
pinnacles
03

اوج

a part of something that is considered the most prominent or successful 
مثال‌ها
Winning the Nobel Prize was the pinnacle of her career. 

برنده شدن جایزه نوبل اوج حرفه او بود.

to pinnacle
01

بلند کردن, به اوج رساندن

raise on or as if on a pinnacle 
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
pinnacle
سوم‌شخص مفرد
pinnacles
وجه وصفی حال
pinnacling
گذشته ساده
pinnacled
اسم مفعول
pinnacled
02

با یک قله تاج گذاری کردن

surmount with a pinnacle 
LanGeek
دانلود برنامه
langeek application

Download Mobile App

فروشگاه برنامه