pinnacle
pi
ˈpɪ
pi
nna
cle
kəl
kēl
pinnace

Definitie en betekenis van "pinnacle"in het Engels

01

top, punt

the highest point or summit of a mountain 
pinnacle definition and meaning
Voorbeelden
Reaching the pinnacle of the mountain was a remarkable achievement. 

Het bereiken van de top van de berg was een opmerkelijke prestatie.

02

spits, pinakel

a pointed structure made of stone used as a decoration at the top of a castle, church, etc. 
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
onbezield
morfologische samenstelling
enkelvoudig
telbaar
meervoudsvorm
pinnacles
03

top, hoogtepunt

a part of something that is considered the most prominent or successful 
Voorbeelden
Winning the Nobel Prize was the pinnacle of her career. 

De Nobelprijs winnen was het hoogtepunt van haar carrière.

to pinnacle
01

verheffen, op een hoogtepunt brengen

raise on or as if on a pinnacle 
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
pinnacle
3e persoon enkelvoud
pinnacles
onvoltooid deelwoord
pinnacling
onvoltooid verleden tijd
pinnacled
voltooid deelwoord
pinnacled
02

bekronen met een top

surmount with a pinnacle 
LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store