pinnacle
pi
ˈpɪ
pi
nna
cle
kəl
kēl
pinnace

Definicja i znaczenie słowa „pinnacle” po angielsku

Pinnacle
01

szczyt, wierzchołek

the highest point or summit of a mountain 
pinnacle definition and meaning
Przykłady
Reaching the pinnacle of the mountain was a remarkable achievement. 

Dotarcie na szczyt góry było niezwykłym osiągnięciem.

02

szczyt, wieżyczka

a pointed structure made of stone used as a decoration at the top of a castle, church, etc. 
informacje gramatyczne
status żywotności
nieżywotny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
pinnacles
03

szczyt, wierzchołek

a part of something that is considered the most prominent or successful 
Przykłady
Winning the Nobel Prize was the pinnacle of her career. 

Zdobycie Nagrody Nobla było szczytem jej kariery.

to pinnacle
01

wynosić, wznosić na wyżyny

raise on or as if on a pinnacle 
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
pinnacle
3. osoba liczby pojedynczej
pinnacles
imiesłów czynny
pinnacling
czas przeszły prosty
pinnacled
imiesłów bierny
pinnacled
02

zwieńczyć szczytem

surmount with a pinnacle 
LanGeek
Pobierz Aplikację
langeek application

Download Mobile App

App Store