Ara
décontenancer
01
şaşırtmak, tedirgin etmek
troubler ou surprendre quelqu'un au point de le rendre hésitant ou inquiet
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
eylem fiili
yardımcı fiil
avoir
1. tekil kişi
décontenance
1. çoğul kişi
décontenançons
gelecek zamanda 1. kişi
décontenancerai
şimdiki zaman ortacı
décontenançant
geçmiş zaman ortacı
décontenancé
imperfekt zamanda 1. çoğul kişi
décontenancions
Örnekler
Elle était décontenancée face à tant de critiques.
O kadar çok eleştiri karşısında şaşkına dönmüştü.
02
cesaretini kırmak, moralini bozmak
rendre quelqu'un découragé ou déçu
Örnekler
Elle se sent décontenancée après avoir perdu le concours.
Yarışmayı kaybettikten sonra kendini şaşkın hissediyor.
03
şaşırmak, tedirgin olmak
se sentir troublé, inquiet ou déstabilisé
Örnekler
Je me décontenance toujours avant de parler en public.
Halka açık konuşmadan önce her zaman şaşkına dönerim.
