Szukaj
improviser
01
improwizować, tworzyć spontanicznie
créer ou jouer quelque chose spontanément, sans préparation
Przykłady
Le musicien a improvisé un solo incroyable.
Muzyk zaimprowizował niesamowite solo.
02
improwizować, robić coś bez przygotowania
faire quelque chose sans préparation
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
improvise
1. osoba liczby mnogiej
improvisons
1. osoba czasu przyszłego
improviserai
imiesłów czynny
improvisant
imiesłów bierny
improvisé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
improvisions
Przykłady
Il a dû improviser un discours.
Musiał improwizować przemówienie.
