جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
enfuir
01
فرار کردن, گریختن
partir rapidement pour échapper à un danger ou une situation
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل حرکتی
بیقاعده
فعل کمکی
être
اولشخص مفرد
enfuis
اولشخص جمع
enfuyons
اولشخص زمان آینده
enfuirai
وجه وصفی حال
enfuyant
اسم مفعول
enfui
اولشخص جمع زمان ناقص
enfuyions
مثالها
Quand elle a vu l' ours, elle s' est enfuie en criant.
وقتی خرس را دید، با فریاد گریخت.
02
ناپدید شدن
partir discrètement ou disparaître sans laisser de traces
مثالها
Le voleur s' est enfui sans que personne ne le remarque.
دزد بدون اینکه کسی متوجه شود فرار کرد.
