Szukaj
enfuir
01
uciekać, zbiec
partir rapidement pour échapper à un danger ou une situation
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik ruchu
mocny
czasownik posiłkowy
être
1. osoba liczby pojedynczej
enfuis
1. osoba liczby mnogiej
enfuyons
1. osoba czasu przyszłego
enfuirai
imiesłów czynny
enfuyant
imiesłów bierny
enfui
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
enfuyions
Przykłady
Le chat s' est enfui en entendant le bruit.
Kot uciekł, słysząc hałas.
02
znikać, uciekać
partir discrètement ou disparaître sans laisser de traces
Przykłady
Les souvenirs d' enfance s' enfuient avec l' âge.
Wspomnienia z dzieciństwa uciekają z wiekiem.
