Ara
to growl
01
hırlamak
(of animals, particularly dogs) to make a rumbling sound from the throat as a sign of warning
Intransitive
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
growl
3. tekil kişi
growls
şimdiki zaman ortacı
growing
basit geçmiş zaman
growled
geçmiş zaman ortacı
growled
Örnekler
As the wolf approached, it began to growl to establish its presence.
Kurt yaklaştıkça, varlığını belli etmek için hırlamaya başladı.
02
hırlamak, homurdanmak
to speak in a low, guttural voice, often indicating anger, irritation, or frustration
Örnekler
" Leave me alone! " he growled, showing his irritation.
"Beni yalnız bırak!" diye homurdandı, sinirini belli ederek.
Growl
01
hırıldama
a low, guttural sound made by an animal, typically to express anger, threat, or warning
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
soyut
biçimbilimsel yapı
bileşik
sayılabilir
çoğul biçim
growls
Örnekler
She flinched at the low growl of the panther.
Panterin alçak hırıltısı karşısında irkildi.
Leksikal Ağaç
growler
growling
growl
