Szukaj
to growl
01
warczeć, burczeć
(of animals, particularly dogs) to make a rumbling sound from the throat as a sign of warning
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
growl
3. osoba liczby pojedynczej
growls
imiesłów czynny
growing
czas przeszły prosty
growled
imiesłów bierny
growled
Przykłady
The bear growled menacingly, warning other animals to stay away.
Niedźwiedź warknął groźnie, ostrzegając inne zwierzęta, aby się trzymały z daleka.
02
warczeć, burczeć
to speak in a low, guttural voice, often indicating anger, irritation, or frustration
Przykłady
He growled at the rude comment, clearly annoyed.
Warknął na niegrzeczny komentarz, wyraźnie zirytowany.
Growl
01
warczenie, burczenie
a low, guttural sound made by an animal, typically to express anger, threat, or warning
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
growls
Przykłady
The dog emitted a deep growl when the stranger approached.
Pies wydał głębokie warczenie, gdy nieznajomy się zbliżył.
Drzewo Leksykalne
growler
growling
growl
