Szukaj
to growl
01
warczeć, burczeć
(of animals, particularly dogs) to make a rumbling sound from the throat as a sign of warning
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
growl
3. osoba liczby pojedynczej
growls
imiesłów czynny
growing
czas przeszły prosty
growled
imiesłów bierny
growled
Przykłady
As the wolf approached, it began to growl to establish its presence.
Gdy wilk się zbliżył, zaczął warczeć, aby zaznaczyć swoją obecność.
02
warczeć, burczeć
to speak in a low, guttural voice, often indicating anger, irritation, or frustration
Przykłady
" Leave me alone! " he growled, showing his irritation.
"Zostaw mnie w spokoju!" warknął, okazując swoje rozdrażnienie.
Growl
01
warczenie, burczenie
a low, guttural sound made by an animal, typically to express anger, threat, or warning
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
growls
Przykłady
She flinched at the low growl of the panther.
Wzdrygnęła się na niski warkot pantery.
Drzewo Leksykalne
growler
growling
growl
