Ara
to flee
01
kaçmak
to escape danger or from a place
Intransitive: to flee | to flee from a place
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
hareket fiili
düzenli
şimdiki zaman
flee
3. tekil kişi
flees
şimdiki zaman ortacı
fleeing
basit geçmiş zaman
fled
geçmiş zaman ortacı
fled
Örnekler
As the fire spread rapidly, residents had to flee from their apartments.
Yangın hızla yayılırken, sakinler apartmanlarından kaçmak zorunda kaldı.
