جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to flee
01
فرار کردن
to escape danger or from a place
Intransitive: to flee | to flee from a place
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل حرکتی
باقاعده
زمان حال
flee
سومشخص مفرد
flees
وجه وصفی حال
fleeing
گذشته ساده
fled
اسم مفعول
fled
مثالها
The frightened deer fled as a predator approached.
گوزن ترسیده گریخت در حالی که یک شکارچی نزدیک میشد.
