Szukaj
to flee
01
uciekać, zbiegać
to escape danger or from a place
Intransitive: to flee | to flee from a place
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik ruchu
regularny
czas teraźniejszy
flee
3. osoba liczby pojedynczej
flees
imiesłów czynny
fleeing
czas przeszły prosty
fled
imiesłów bierny
fled
Przykłady
Hikers had to quickly flee when they encountered a bear on the trail.
Wędrowcy musieli szybko uciekać, kiedy spotkali niedźwiedzia na szlaku.
