Ara
to compel
01
zorlamak
to make someone do something
Ditransitive: to compel sb to do sth
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
compel
3. tekil kişi
compels
şimdiki zaman ortacı
compelling
basit geçmiş zaman
compelled
geçmiş zaman ortacı
compelled
Örnekler
The convincing argument compelled her to change her stance on the issue.
İkna edici argüman, onu konu hakkındaki duruşunu değiştirmeye zorladı.
02
zorlamak, mecbur etmek
to cause something to be necessary or to make it inevitable
Transitive: to compel an action or approach
Örnekler
The gravity of the situation compelled a change in our approach.
Durumun ciddiyeti, yaklaşımımızda bir değişikliği zorunlu kıldı.
Leksikal Ağaç
compelling
compel
