Szukaj
to compel
01
zmuszać, przymuszać
to make someone do something
Ditransitive: to compel sb to do sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
compel
3. osoba liczby pojedynczej
compels
imiesłów czynny
compelling
czas przeszły prosty
compelled
imiesłów bierny
compelled
Przykłady
The convincing argument compelled her to change her stance on the issue.
Przekonujący argument zmusił ją do zmiany stanowiska w tej sprawie.
02
zmuszać, przymuszać
to cause something to be necessary or to make it inevitable
Transitive: to compel an action or approach
Przykłady
The gravity of the situation compelled a change in our approach.
Powaga sytuacji zmusiła do zmiany naszego podejścia.
Drzewo Leksykalne
compelling
compel
