جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to compel
01
مجبور کردن, وادار کردن
to make someone do something
Ditransitive: to compel sb to do sth
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
compel
سومشخص مفرد
compels
وجه وصفی حال
compelling
گذشته ساده
compelled
اسم مفعول
compelled
مثالها
The convincing argument compelled her to change her stance on the issue.
استدلال قانعکننده او را مجبور کرد تا موضع خود را در مورد این موضوع تغییر دهد.
02
مجبور کردن, وادار کردن
to cause something to be necessary or to make it inevitable
Transitive: to compel an action or approach
مثالها
The gravity of the situation compelled a change in our approach.
جدی بودن وضعیت مجبور به تغییر در رویکرد ما کرد.
درخت واژگانی
compelling
compel
