Ara
to suffice
01
yetmek
to be enough or adequate for a particular purpose or requirement
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
durum fiili
düzenli
şimdiki zaman
suffice
3. tekil kişi
suffices
şimdiki zaman ortacı
sufficing
basit geçmiş zaman
sufficed
geçmiş zaman ortacı
sufficed
Örnekler
His brief apology did not suffice to repair the damage done.
Onun kısa özrü, verilen zararı onarmak için yeterli olmadı.
02
yeterli olmak, yetmek
to be sufficient to meet a person's standards, needs, or desires
Örnekler
A basic meal wo n’t suffice them; they ’re used to gourmet dining.
Temel bir yemek onlara yetmez; onlar gurme yemeklere alışkınlar.
