Szukaj
to suffice
01
wystarczać, być wystarczającym
to be enough or adequate for a particular purpose or requirement
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik stanu
regularny
czas teraźniejszy
suffice
3. osoba liczby pojedynczej
suffices
imiesłów czynny
sufficing
czas przeszły prosty
sufficed
imiesłów bierny
sufficed
Przykłady
A simple explanation will suffice to clarify the misunderstanding.
Proste wyjaśnienie wystarczy, aby wyjaśnić nieporozumienie.
02
wystarczać, być wystarczającym
to be sufficient to meet a person's standards, needs, or desires
Przykłady
Simple compliments won’t suffice him; he expects genuine praise.
Proste komplementy mu nie wystarczą; oczekuje szczerej pochwały.
