Szukaj
to suffice
01
wystarczać, być wystarczającym
to be enough or adequate for a particular purpose or requirement
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik stanu
regularny
czas teraźniejszy
suffice
3. osoba liczby pojedynczej
suffices
imiesłów czynny
sufficing
czas przeszły prosty
sufficed
imiesłów bierny
sufficed
Przykłady
His brief apology did not suffice to repair the damage done.
Jego krótkie przeprosiny nie wystarczyły, aby naprawić wyrządzone szkody.
02
wystarczać, być wystarczającym
to be sufficient to meet a person's standards, needs, or desires
Przykłady
A basic meal wo n’t suffice them; they ’re used to gourmet dining.
Podstawowy posiłek im nie wystarczy; przyzwyczaili się do gourmetowego jedzenia.
