Szukaj
to inflict
01
zadawać, powodować
to cause or impose something unpleasant, harmful, or unwelcome upon someone or something
Transitive: to inflict something unpleasant on sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
inflict
3. osoba liczby pojedynczej
inflicts
imiesłów czynny
inflicting
czas przeszły prosty
inflicted
imiesłów bierny
inflicted
Przykłady
The disease inflicted a great deal of suffering on the affected population.
Choroba zadała ogrom cierpienia dotkniętej populacji.
Drzewo Leksykalne
infliction
inflict
