جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to inflict
01
مبتلا کردن, دچار کردن
to cause or impose something unpleasant, harmful, or unwelcome upon someone or something
Transitive: to inflict something unpleasant on sb
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
inflict
سومشخص مفرد
inflicts
وجه وصفی حال
inflicting
گذشته ساده
inflicted
اسم مفعول
inflicted
مثالها
The bully sought to inflict emotional pain on his classmates through taunts and insults.
قلدر میخواست با تمسخر و توهین، درد عاطفی را به همکلاسیهایش تحمیل کند.
درخت واژگانی
infliction
inflict
