Szukaj
to disencumber
01
uwolnić, odciążyć
to relieve someone of a burden
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
disencumber
3. osoba liczby pojedynczej
disencumbers
imiesłów czynny
disencumbering
czas przeszły prosty
disencumbered
imiesłów bierny
disencumbered
Przykłady
She worked tirelessly to disencumber her parents from their financial debts.
Pracowała niestrudzenie, aby uwolnić swoich rodziców od ich długów finansowych.
Drzewo Leksykalne
disencumber
encumber
cumber
