Szukaj
to disconcert
01
zdezorientować, zaniepokoić
to unsettle someone, causing them to become stressed or lose their confidence
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
disconcert
3. osoba liczby pojedynczej
disconcerts
imiesłów czynny
disconcerting
czas przeszły prosty
disconcerted
imiesłów bierny
disconcerted
Przykłady
The unfamiliar surroundings began to disconcert the traveler, making her feel a bit uneasy.
Nieznane otoczenie zaczęło dezorientować podróżnika, sprawiając, że poczuł się trochę nieswojo.
02
wprawiać w zakłopotanie, zawstydzać
to make someone feel embarrassed
Przykłady
The serious tone of the conversation disconcerted her, as she was n’t expecting such a heavy discussion.
Poważny ton rozmowy zdezorientował ją, ponieważ nie spodziewała się tak ciężkiej dyskusji.
Drzewo Leksykalne
disconcerting
disconcertion
disconcertment
disconcert
concert
