Szukaj
to disconcert
01
zdezorientować, zaniepokoić
to unsettle someone, causing them to become stressed or lose their confidence
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
disconcert
3. osoba liczby pojedynczej
disconcerts
imiesłów czynny
disconcerting
czas przeszły prosty
disconcerted
imiesłów bierny
disconcerted
Przykłady
The sudden change in plans disconcerted the entire team, who had prepared for the original schedule.
Nagła zmiana planów zdezorientowała cały zespół, który przygotował się do pierwotnego harmonogramu.
02
wprawiać w zakłopotanie, zawstydzać
to make someone feel embarrassed
Przykłady
She was disconcerted by the awkward silence that followed her announcement.
Była zdezorientowana niezręczną ciszą, która nastąpiła po jej ogłoszeniu.
Drzewo Leksykalne
disconcerting
disconcertion
disconcertment
disconcert
concert
