Szukaj
to discern
01
rozróżniać, dostrzegać
to understand something through thought or reasoning
Transitive: to discern sth | to discern that
Przykłady
After much thought, she discerned that his actions were motivated by jealousy.
Po długim namyśle zrozumiała, że jego działania były motywowane zazdrością.
02
rozróżniać, dostrzegać
to distinguish between things
Transitive: to discern sth from sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
discern
3. osoba liczby pojedynczej
discerns
imiesłów czynny
discerning
czas przeszły prosty
discerned
imiesłów bierny
discerned
Przykłady
The judge was able to discern truth from lies in the witness's testimony.
Sędzia był w stanie odróżnić prawdę od kłamstw w zeznaniach świadka.
03
dostrzegać, rozróżniać
to notice something using sight
Transitive: to discern a shape or sight
Przykłady
They could barely discern the mountain peak through the heavy mist.
Ledwo mogli dostrzec szczyt góry przez gęstą mgłę.
04
rozróżniać, postrzegać
to perceive something using senses other than sight
Transitive: to discern a sensory stimulus
Przykłady
She discerned a faint scent of roses as she entered the room.
Ona wyczuła słaby zapach róż, wchodząc do pokoju.
Drzewo Leksykalne
discernable
discernible
discerning
discern
