Szukaj
to deafen
01
ogłuszać, pozbawiać słuchu
to cause a temporary or permanent loss of hearing
Transitive: to deafen sb
Przykłady
The explosion was so loud that it threatened to deafen those nearby.
Eksplozja była tak głośna, że groziła ogłuszeniem tych w pobliżu.
02
ogłuszać, wytłumiać
to make a space or area soundproof
Transitive: to deafen a space
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
deafen
3. osoba liczby pojedynczej
deafens
imiesłów czynny
deafening
czas przeszły prosty
deafened
imiesłów bierny
deafened
Przykłady
The walls of the recording studio were deafened to keep out external noise.
Ściany studia nagraniowego zostały wytłumione, aby odizolować je od zewnętrznego hałasu.
03
ogłuszać, pozbawiać słuchu
to overwhelm someone with a loud noise, making it hard for them to hear or concentrate
Transitive: to deafen sb
Przykłady
The music at the concert was so loud it nearly deafened the crowd.
Muzyka na koncercie była tak głośna, że prawie ogłuszyła tłum.
Drzewo Leksykalne
deafened
deafening
deafen
deaf
