جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to deafen
01
کر کردن, سبب از دست دادن شنوایی شدن
to cause a temporary or permanent loss of hearing
Transitive: to deafen sb
مثالها
The explosion was so loud that it threatened to deafen those nearby.
انفجار آنقدر بلند بود که تهدید میکرد نزدیکان را کر کند.
02
کر کردن, عایق صدا کردن
to make a space or area soundproof
Transitive: to deafen a space
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
deafen
سومشخص مفرد
deafens
وجه وصفی حال
deafening
گذشته ساده
deafened
اسم مفعول
deafened
مثالها
The walls of the recording studio were deafened to keep out external noise.
دیوارهای استودیوی ضبط عایق صدا شده بودند تا از ورود صدای خارجی جلوگیری کنند.
03
کر کردن, ناشنوا کردن
to overwhelm someone with a loud noise, making it hard for them to hear or concentrate
Transitive: to deafen sb
مثالها
The music at the concert was so loud it nearly deafened the crowd.
موسیقی در کنسرت آنقدر بلند بود که تقریباً جمعیت را کر کرد.
درخت واژگانی
deafened
deafening
deafen
deaf
