command

kə

kē

mmand

ˈmɑ:nd

maand

commend

Definicja i znaczenie słowa „command” po angielsku

Command

RZECZOWNIK

rozkaz, polecenie

an order, particularly given by someone in a position of authority

informacje gramatyczne

status żywotności

abstrakcyjny

budowa morfologiczna

prosty

policzalny

forma liczby mnogiej

commands

Przykłady

The general issued a command for the troops to advance towards the enemy positions.

Generał wydał rozkaz, aby wojska posuwały się w kierunku pozycji wroga.

polecenie, instrukcja

an instruction that tells a computer to perform a specific task or function

Przykłady

She entered the command to save the document before closing the application.

Wprowadziła polecenie, aby zapisać dokument przed zamknięciem aplikacji.

dowództwo, jednostka

a military unit, area, or operation that is under the control and direction of one officer or leader

Przykłady

He was given command of the entire naval fleet.

Otrzymał dowództwo nad całym flotą morską.

autorytet, kontrola

authority or control over people, resources, or operations

Przykłady

The officer took command of the troops.

Oficer objął dowództwo nad wojskami.

dyspozycja, dostępność

availability or readiness of resources or skills for immediate use

Przykłady

The funds were at the company's command.

Środki były do dyspozycji firmy.

biegłość, opanowanie

expertise, mastery, or extensive knowledge in a particular area or skill

Przykłady

She has a command of French literature.

Ona ma opanowanie literatury francuskiej.

dowództwo, najwyższa władza

a position of highest authority or control in an organization, military unit, or operation

Przykłady

He assumed command of the naval fleet.

Przejął dowództwo nad flotą morską.

to command

CZASOWNIK

dowodzić, kierować

to have authority over or be in charge of a unit in the army

general

Transitive: to command a military unit [adj]

informacje gramatyczne

budowa morfologiczna

prosty

czasownik czynnościowy

regularny

czas teraźniejszy

command

3. osoba liczby pojedynczej

commands

imiesłów czynny

commanding

czas przeszły prosty

commanded

imiesłów bierny

commanded

Przykłady

General Smith commands the 5th Infantry Division stationed in the southern region.

Generał Smith dowodzi 5 Dywizją Piechoty stacjonującą w południowym regionie.

rozkazywać, dowodzić

to give an official order to a person or an animal to perform a particular task

direct

instruct

order

Ditransitive: to command sb to do sth

Przykłady

The general commanded the soldiers to hold their positions until further notice.

Generał rozkazał żołnierzom utrzymywać swoje pozycje do odwołania.

dowodzić, kierować

to have or exercise direct authority

Intransitive

Przykłady

As the captain of the ship, he commands with confidence and expertise.

Jako kapitan statku, dowodzi z pewnością siebie i ekspertyzą.

żądać, domagać się

to demand or claim something as one's right

Transitive: to command a demand or right

Przykłady

After years of hard work, she commanded a promotion within the company.

Po latach ciężkiej pracy zażądała awansu w firmie.

dominować, kontrolować

to dominate or control a strategic position from a higher vantage point

Transitive: to command a position

Przykłady

The fortress was strategically situated on the hill, allowing it to command the entire valley.

Twierdza była strategicznie usytuowana na wzgórzu, co pozwalało jej panować nad całą doliną.

Drzewo Leksykalne

commandery

command

Bliskie Słowa

Definicja i znaczenie słowa „command” po angielsku

Download Mobile App