Szukaj
to bother
01
niepokoić, drażnić
to annoy or trouble someone, especially when they are busy or want to be left alone
Transitive: to bother sb
Przykłady
Loud music late at night can bother people trying to sleep.
Głośna muzyka późną nocą może niepokoić ludzi, którzy próbują spać.
02
zadawać sobie trud, wysilać się
to put effort and energy into doing something
Transitive: to bother doing sth
Przykłady
He did n't bother training for the race, so it's no wonder he did n't finish.
03
niepokoić, martwić
to cause someone to feel worried, upset, or concerned
Transitive: to bother sb
Przykłady
His lack of response bothered her, and she wondered if something was wrong.
Jego brak odpowiedzi niepokoił ją i zastanawiała się, czy coś jest nie tak.
04
niepokoić, irytować
to cause someone to feel agitated or confused
Transitive: to bother sb
Przykłady
The sudden change in plans seemed to bother everyone in the group, causing confusion.
Nagła zmiana planów wydawała się niepokoić wszystkich w grupie, powodując zamieszanie.
05
przeszkadzać, przerywać
to interrupt or disturb someone by intruding into their space or time
Transitive: to bother sb
Przykłady
She felt bad for bothering him with a trivial matter, but she needed assistance.
Źle się czuła, że zawraca mu głowę błahostką, ale potrzebowała pomocy.
06
przejmować się, troszczyć się
to care or pay attention to something
Intransitive: to bother with sth
Przykłady
He did n’t bother with the paperwork because it was n’t necessary.
Nie przejmował się papierami, ponieważ nie było to konieczne.
Bother
01
utrapienie, problem
difficulty, trouble, or problem
Przykłady
Dealing with the paperwork was more of a bother than she had expected.
Zajmowanie się papierkową robotą było większym kłopotem, niż się spodziewała.
02
kłopot, zakłócenie
an angry disturbance
Drzewo Leksykalne
bothered
bother
