Szukaj
to spearhead
01
przewodzić, stać na czele
to be the person who leads something like an attack, campaign, movement, etc.
Transitive: to spearhead an attach or endeavor
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
spearhead
3. osoba liczby pojedynczej
spearheads
imiesłów czynny
spearheading
czas przeszły prosty
spearheaded
imiesłów bierny
spearheaded
Przykłady
The general chose to spearhead the military offensive personally.
Generał postanowił osobiście przewodzić ofensywie wojskowej.
Spearhead
01
grot włóczni, ostrze włóczni
the head and sharpened point of a spear
informacje gramatyczne
status żywotności
nieżywotny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
spearheads
02
grot włóczni, awangarda
the leading military unit in an attack
03
awangarda, lider
someone who leads or initiates an activity (attack or campaign etc.)
Drzewo Leksykalne
spearhead
spear
head
