Szukaj
to shatter
01
roztrzaskać, stłuc
to break suddenly into several pieces
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
shatter
3. osoba liczby pojedynczej
shatters
imiesłów czynny
shattering
czas przeszły prosty
shattered
imiesłów bierny
shattered
Przykłady
The glass shatters into fragments as it falls to the ground.
Szkło roztrzaskuje się na kawałki, gdy spada na ziemię.
02
rozbić, potłuc
to break or smash something into small pieces
Transitive: to shatter a breakable object
Przykłady
The earthquake shattered the windows of the buildings in the city.
Trzęsienie ziemi roztrzaskało okna budynków w mieście.
03
zburzyć, zniszczyć
to severely disrupt or destroy something abstract
Transitive: to shatter something abstract
Przykłady
The tragic news of the accident shattered their hopes for a peaceful vacation.
Tragiczna wiadomość o wypadku zniweczyła ich nadzieje na spokojne wakacje.
Drzewo Leksykalne
shattered
shattering
shattering
shatter
