to reign
reign
reɪn
rein
resign

Definicja i znaczenie słowa „reign” po angielsku

to reign
01

panować, rządzić

to have control and authority over a place, like a country 
Intransitive
to reign definition and meaning
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik stanu
regularny
czas teraźniejszy
reign
3. osoba liczby pojedynczej
reigns
imiesłów czynny
reigning
czas przeszły prosty
reigned
imiesłów bierny
reigned
Przykłady
The king reigned over the kingdom for decades, establishing a prosperous era. 

Król panował nad królestwem przez dziesięciolecia, ustanawiając prosperującą erę.

02

panować, dominować

to be predominant or prevalent 
Intransitive
Przykłady
Throughout history, various ideologies have reigned over different regions, shaping the cultural and political landscape. 

Na przestrzeni dziejów różne ideologie panowały nad różnymi regionami, kształtując krajobraz kulturowy i polityczny.

01

panowanie, panowanie

the length of time during which a king, queen, or other monarch rules 
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
reigns
Przykłady
Queen Victoria's reign lasted over 63 years. 

Panowanie królowej Wiktorii trwało ponad 63 lata.

02

panowanie, dominacja

a time when a person, group, or thing holds influence, authority, or supremacy 
Przykłady
The reign of the smartphone changed how we communicate. 

Panowanie smartfona zmieniło sposób, w jaki się komunikujemy.

03

panowanie, władza

the legal, political, or formal authority held by a monarch 
Przykłady
The king exercised his reign with wisdom and fairness. 

Król sprawował swoje panowanie z mądrością i sprawiedliwością.

LanGeek
Pobierz Aplikację
langeek application

Download Mobile App

App Store