جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to reign
01
حکومت کردن بر
to have control and authority over a place, like a country
Intransitive
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل حالتی
باقاعده
زمان حال
reign
سومشخص مفرد
reigns
وجه وصفی حال
reigning
گذشته ساده
reigned
اسم مفعول
reigned
مثالها
The elected leader began to reign after a successful political campaign.
رهبر منتخب پس از یک کمپین سیاسی موفق شروع به حکومت کرد.
02
برتر بودن (در قدرت یا مقام)
to be predominant or prevalent
Intransitive
مثالها
The championship team reigned over the sports league for consecutive seasons, showcasing unparalleled skill and teamwork.
تیم قهرمان بر لیگ ورزشی برای فصلهای متوالی حکومت کرد، مهارت و کار تیمی بینظیری را به نمایش گذاشت.
Reign
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
ساده
قابل شمارش
شکل جمع
reigns
مثالها
The reign of King Henry VIII was marked by political and religious upheaval.
سلطنت پادشاه هنری هشتم با آشوبهای سیاسی و مذهبی مشخص شد.
02
سلطنت, چیرگی
a time when a person, group, or thing holds influence, authority, or supremacy
مثالها
His reign over the company lasted a decade.
سلطنت او بر شرکت یک دهه طول کشید.
03
سلطنت, حکومت
the legal, political, or formal authority held by a monarch
مثالها
The queen 's reign extended to all territories under her control.
سلطنت ملکه به همه سرزمینهای تحت کنترل او گسترش یافت.
