Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
Umpire
01
scheidsrechter, umpire
an official who is in charge of a game and makes sure players obey the rules in sports such as tennis, baseball, and cricket
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
mens
morfologische samenstelling
enkelvoudig
telbaar
meervoudsvorm
umpires
Voorbeelden
The umpire called the runner out at home plate after a close tag.
De scheidsrechter riep de loper uit op de thuisplaat na een nauwe tag.
02
scheidsrechter, bemiddelaar
a neutral person appointed to judge or settle a disputed issue between parties
Voorbeelden
Both unions agreed to accept the decision of the independent umpire.
Beide vakbonden kwamen overeen de beslissing van de onafhankelijke scheidsrechter te accepteren.
to umpire
01
scheidsrechteren, leiden
to enforce the rules by presiding over a match or contest in sports such as baseball, cricket, and tennis
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
umpire
3e persoon enkelvoud
umpires
onvoltooid deelwoord
umpiring
onvoltooid verleden tijd
umpired
voltooid deelwoord
umpired
Voorbeelden
She will umpire the regional final on Saturday.
Zij zal de regionale finale op zaterdag scheidsrechteren.
Lexicale Boom
umpirage
umpire
