Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
Umpire
01
scheidsrechter, umpire
an official who is in charge of a game and makes sure players obey the rules in sports such as tennis, baseball, and cricket
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
mens
morfologische samenstelling
enkelvoudig
telbaar
meervoudsvorm
umpires
Voorbeelden
Players appealed to the umpire for clarification after the disputed catch.
De spelers deden een beroep op de scheidsrechter voor opheldering na de betwiste vangst.
02
scheidsrechter, bemiddelaar
a neutral person appointed to judge or settle a disputed issue between parties
Voorbeelden
The labor dispute was finally resolved when an umpire issued a binding ruling.
Het arbeidsgeschil werd uiteindelijk opgelost toen een scheidsrechter een bindende uitspraak deed.
to umpire
01
scheidsrechteren, leiden
to enforce the rules by presiding over a match or contest in sports such as baseball, cricket, and tennis
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
umpire
3e persoon enkelvoud
umpires
onvoltooid deelwoord
umpiring
onvoltooid verleden tijd
umpired
voltooid deelwoord
umpired
Voorbeelden
He was called in to umpire the arbitration hearing between the companies.
Hij werd opgeroepen om de arbitragezitting tussen de bedrijven te scheidsrechteren.
Lexicale Boom
umpirage
umpire
