to bequeath
beq
ˈbɪk
bik
ueath
wi:ð
vidh
beneathsheathwreathunderneath

Definitie en betekenis van "bequeath"in het Engels

to bequeath
01

nalaten, vermaken

to give personal property to someone through a legal instrument, typically after one's death 
Ditransitive: to bequeath personal property to sb/sth
to bequeath definition and meaning
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
bequeath
3e persoon enkelvoud
bequeaths
onvoltooid deelwoord
bequeathing
onvoltooid verleden tijd
bequeathed
voltooid deelwoord
bequeathed
Voorbeelden
She decided to bequeath her family heirlooms to her grandchildren, ensuring they would stay within the family. 

Ze besloot haar familie-erfstukken aan haar kleinkinderen te vermaken, zodat ze binnen de familie zouden blijven.

LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store