to bequeath
Pronunciation
/bɪˈkwiθ/

Definitie en betekenis van "bequeath"in het Engels

to bequeath
01

nalaten, vermaken

to give personal property to someone through a legal instrument, typically after one's death
Ditransitive: to bequeath personal property to sb/sth
to bequeath definition and meaning
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
bequeath
3e persoon enkelvoud
bequeaths
onvoltooid deelwoord
bequeathing
onvoltooid verleden tijd
bequeathed
voltooid deelwoord
bequeathed
Voorbeelden
In his will, the wealthy philanthropist chose to bequeath a significant portion of his estate to various charities.
In zijn testament koos de welgestelde filantroop ervoor om een aanzienlijk deel van zijn nalatenschap aan verschillende goede doelen te nalaten.
LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store