جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to bequeath
01
به ارث گذاشتن
to give personal property to someone through a legal instrument, typically after one's death
Ditransitive: to bequeath personal property to sb/sth
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
bequeath
سومشخص مفرد
bequeaths
وجه وصفی حال
bequeathing
گذشته ساده
bequeathed
اسم مفعول
bequeathed
مثالها
The antique collection was bequeathed to the museum by the late art enthusiast.
مجموعه عتیقه توسط هنردوست مرحوم به موزه وصیت شد.
